Deszczowa piosenka w Rzymie

Z piątku na Sobotę: Warszawska deszczowa piosenka

 

Deszczowa piosenka VI

 

Znowu deszcz

czyli czas na jazz.
(A może i partyjkę scrabbli?)

„Czerwony autobus...”

... może niezupełnie czerwony. Deszczowa to w każdym razie piosenka.

Chwile radości w deszczu,

gdy kompozycja Pawła Szymańskiego „Compartment 2, Car 7” otworzyła nagle przede mną jakiś wymiar rzeczywistości, którego w codziennym zaganianiu się nie dostrzega. Jadąc samochodem słuchałem, jak często mi się zdarza, Dwójki. I oto korek, codzienne zmartwienia, ciągłe przeliczanie forsy w tę i we w tę, kombinowanie, co dalej, przestały znaczyć. Po prawej stronie Park Południowy otwierał się, a w zasadzie prześwitywał pomiędzy, przesuwał się powoli za szybą auta, jak zaczarowany ogród skąpany w kroplach deszczu. Pochmurne niebo i te cudowne barwy jesieni (wśród nich jeszcze sporo zieleni), bez których nie mógłbym chyba żyć w żadnych tropikach, nabrały intensywności. Plamy żółci, złota, delikatnych brązów ujrzane na tle szarych chmur nad ulicą w kontraście z ciemną, niemal czarną zielenią, krople deszczu cieknące po szybach, kapiące z liści, porażały wręcz swym niesamowitym pięknem, zdawały się uchylać rąbka jakiejś oszałamiającej tajemnicy.

Wszystko rozmywa deszcz

A ja raczę się chałwą prosto ze Lwowa. Pychota! Dobrze jest mieć bratanice, które kochają stryja :-)

Jan Sebastian na jesienne słoty

Moje małe wielkie odkrycie to „Koncerty brandenburskie” Jana Sebastiana Bacha. Doskonale mi pasują do jesiennej aury. Szare, zachmurzone niskie niebo przy tej muzyce jest po prostu piękne.

Deszczowo, jesiennie, sennie

I kto powiedział, że deszczowy dzień...

jest szary?

Deszczowa piosenka V

Deszczowe lato

Deszczowe impresje II

Deszczowe impresje

Deszczyk i jazz dobrze ze sobą współgrają. Zwłaszcza taki klasyczny jazz z lat pięćdziesiątych lub sześćdziesiątych. Nie wiem, na czym to polega, ale tak jest w moim przypadku. Spróbujcie sami. Może polubicie.

Breslau in the rain

Czyli druga Irlandia.

Chociaż tyle się udało...

Kap, kap...

Ja tam nie narzekam. Przynajmniej nie jest duszno i upalnie. Da się oddychać i żyć.

Emily Dickinson

Z deszczu pod rynnę

A jednak się nie zamknę

Deszczowa piosenka IV

Deszczowa piosenka III